ออกตัวไว้เมื่อสมัยไปเป็นล่ามเรียนรู้คดีสิ่งแวดล้อมรุ่นพี่รุ่นน้องของ มินามาตะ - มาบตาพุด ที่อุดมสมบูรณ์ไปด้วยข้อมูลสาขาวิชาการต่างๆจนสมองบวมฉึ่ง ว่าเรื่องโรงเรื่องศาลนี้มิอยากได้เกี่ยวข้องด้วยเล้ย... แต่ก็อย่างว่า เรื่องที่เคยทำมา(และเข้าทาง) ก็มักติดค้างในใจ เมื่อต้นปีผ่านตาข่าวในหน้าหนังสือพิมพ์ว่าชาวบ้านมาบตาพุดของเราใช้เวลาชนะคดีศาลชั้นต้นเพียงแค่ประมาณปีครึ่ง นับว่าไทยเราเป็นรุ่นน้องที่ดี ไม่เดินตกหลุมงี่เง่าหลายสิบปีอย่างรุ่นพี่ใหญ่

เวลาผ่านไปไม่นานนัก เฮ้อ ... มาจนได้ !  ผู้ประสานงา(น)เจ้าเก่าโทร.มาล่วงหน้าเป็นเดือน  ช่วยไปเป็นล่ามที่ศาลปกครองหน่อยนะคร้า...บ   ฮ้า! ไปศาลเรอะ นั่นคงเป็นทางเลือกสุดท้ายของล่ามไร้เครื่องแบบอย่างเรา  แต่โดนกล่อมไปกล่อมมาสุดท้ายก็หลวมตัว ไฮ้! ไปจนได้ เนื่องจากว่า (1) ศาลปกครองอยู่ไม่ไกลจากรังนอน ไม่ต้องแหกขี้ตาตื่นแต่เช้า (สำคัญที่สุด) (2) เรื่องที่ล่ามครึ่งหนึ่งก็เป็นเรื่องเก่าเล่ากันไปกันมาหลายรอบ ก็ปัญหาสิ่งแวดล้อมที่ทั้งญี่ปุ่นทั้งไทยแบกกันเอาไว้คนละเพียบไปหมดนั่นแหละ (3) อันนี้ก็สำคัญ ผู้ประสานงา(น)ท่านว่าจะมีนักวิชาการในศาลผู้ไปร่ำเรียนวิทยายุทธมาจากสำนักญี่ปุ่นช่วยดูแลศัพท์วิชาเกิน (= ศัพท์วิชาการที่เกินความสามารถของข้าพเจ้า) และช่วยอธิบายให้ล่ามผู้ไม่สันทัดเรื่องโรงเรื่องศาลเข้าใจอะไรๆได้  (4) ว่าไปแล้วมันก็เป็นโอกาสให้ล่ามจอมจุ้นยื่นหน้าเข้าไปดูซิว่าท่านผู้ยิ่งใหญ่ในศาลแต่ละท่านน่ะ เค้าพูดจา(ให้เด็กน้อย)ฟังรู้เรื่องรึเปล่า หรือว่าในโรงในศาลเค้าพูดกันด้วยภาษายิ่งใหญ่เกินประชาชนคนธรรมดาจะปีนบันไดฟังถึงจริงอย่างที่เรามีอคติอยู่ (เล็กน้อย) กันแน่ 

อาทิตย์ที่ผ่านมาก็เลยเป็นเวลาปั๊มชีททั้งหลายลงบนขนมปังแปลภาษาของโดเรม่อน แล้วก็หม่ำกันเข้าไปทุกวี่ทุกวัน ต้องขอบคุณอินเตอร์เน็ตที่ช่วยให้เราค้นศัพท์และชีทเพิ่มเติมมาอ่านได้อีกเยอะ เออเว้ย อ่านๆไปก็มันส์ดีเหมือนกัน คงเพราะว่าเรื่องมันเข้าทางเรานี่เอง นอกจากจะมีเรื่องหนักๆพวกโลหะปรอท แคดเมี่ยม ที่เห็นคนเป็นโรคประหลาดกันจะๆมาแล้วในญี่ปุ่น ยังมีเรื่องเบาๆแต่ร้ายกาจอย่างฝุ่นใยหินตามโรงงานปูน ก๊าซซัลเฟอร์ไดออกไซด์จากนิคมโรงงานปิโตรเคมี (ญี่ปุ่นเค้ามี บ้านเราก็มีเหมือนกั๊น) เรื่องใกล้ตัวคนเมืองอย่างสิทธิในการรับแสงแดด สิทธิในการอยู่อย่างสงบปราศจากเสียงรบกวน ฯลฯ ที่ญี่ปุ่นเค้ามีเขียนไว้อย่างละเอียดยิบ แต่เรื่องนี้เมืองไทยยังหาแทบไม่เจอ ยิ่งอ่านยิ่งมันส์ วันหลังจะเอามาเล่าสู่กันฟังเน้อ ตอนนี้คงต้องกลับไปหม่ำคำพิพากษา เหตุที่มาของความเสียหาย ความรับผิดเด็ดขาด  ความรับผิดฐานละเลย ลักษณะการละเมิด ทฤษฎีคาดเดาได้ ทฤษฎีหลีกเลี่ยงได้ ฯลฯ ก่อนจะไปเข้าชั้นเรียนปรับความรู้กับคุณครูนักกฎหมายพรุ่งนี้แล้วล่ะ

edit @ 3 Aug 2009 14:59:52 by ร้อยคำ