เกตเวย์ซิตี้ ป้ายนี้ถ้าอยู่แถว กทม. คงนึกถึงหมู่บ้านชั้นดี เดินทางสู่ใจกลางเมืองสะดวก แต่ที่นี่ จังหวัดฉะเชิงเทรา ชื่อฝรั่งกิ๊บเก๋นี้ มีชื่อไทยๆว่า นิคมอุตสาหกรรมแปลงยาว

เราก้าว ที่ถูกคือเหยียบคันเร่ง เข้าไปในเกตเวย์ซิตี้ อย่างไร้ความรู้สึก

เกตเวย์ซิตี้ (โปรดทราบ นิคมอุตสาหกรรมบนผืนแผ่นดินไทยแห่งนี้ เว็บไซต์มีภาษาอังกฤษกับญี่ปุ่นเท่านั้น !) โฆษณาชวนเชื่อในเว็บไซต์ ตัวเบ้อเริ่ม เตะใจเราน่าดู

ทำไมเราจึงชนะ (ที่อื่น)?

ข้อแรกสุด ฮวงจุ้ยดี <<..... ฮา .....สมเป็นเมืองไทย>>

เค้าว่าฮวงจุ้ยดีเหลือเกิน เพราะด้านหลังมีภูเขา ด้านหน้ามีแอ่งน้ำ แต่เรากลับว่าที่มันไม่น่าอยู่เลย ในตัวนิคมแบนราบเรียบ หลังคาโรงงานเรียงสลอนต่อกันไปไม่รู้จบ ด้านหน้าของทุกบริษัทดูโล่ง กว้าง มีต้นไม้ต้นเล็กๆยืนตัวลีบเรียงรายรอบสนามหญ้าเหี้ยนเตียน

<<ขอยักไหล่หนึ่งที แม้ว่าอาจไม่สุภาพ>> ที่จริงมันก็ธรรมดาแหละ สำหรับนิคมอุตสาหกรรม

สถานที่เหี้ยนแห้ง ร้อนแล้งเหลือประมาณ เขาทำงานกันอยู่ได้ยังไง?

คำตอบที่พิสูจน์แล้วจากบริษัทใหญ่แห่งหนึ่ง : ผู้คนในสำนักงานและโรงงานพวกนี้ ส่วนใหญ่เขาไม่เดินออกมารับลมร้อนกันหรอก เช้าตรู่คนงานขี่มอไซค์ ขี่รถบัสมา เข้าทำงานในตึก กลางวันก็กินข้าวมันอยู่ในตึกนั่นแหละ เวลาพักก็มีโต๊ะปิงปอง มีห้องสมุด มีร้านขายขนม ทุกอย่างอยู่ในรังปลวก เอ๊ย! บริษัท ไม่ต้องโผล่หน้าออกมารับรู้ความร้อนแรงของแสงแดด ก้มหน้าก้มตาทำงานไปจนกว่าจะหมดเวลา อ้อ! แล้วระหว่างงานน่ะ อย่าได้ออกมาเดินเพ่นพ่านตามทางเดินเชียวนะ ทุกคนต้องทำงานอยู่ในแผนกของตัวเอง ออกมาเดินได้เฉพาะเวลาพัก (ตอนเช้า 20 นาที ตอนบ่ายไม่มีเลย) เท่านั้น ถ้าจำเป็นต้องออกจากแผนกจริงๆ ต้องแจ้งหัวหน้างานให้ทราบก่อนทุกครั้งด้วย : ประกาศจากฝ่ายบริหาร <<แม่เจ้าโว้ย! จะออกไปฉี่นี่ก็ต้องรายงานท่านหัวหน้าด้วยรึ>> พอห้าโมงเย็น รถบัสก็จะมารอรับหน้าบริษัท เก็บเอาหลายร้อยหลายพันชีวิตออกไปจากแหล่งทำเงิน จนกว่าจะถึงวันต่อไป หรือกะต่อไป

ทำไมไม่รู้แฮะ เรารู้สึกว่ามันเหมือนรังปลวกสิ้นดี

เราเอง ก็ไปทำเงินที่รังปลวกนี้กับเขาเหมือนกัน ได้แต่หวังว่าคงมีใครได้งานอะไรไปบ้าง รังนี้ดีพอใช้ ระยะทางไม่ไกลมาก ขับไปกลับไหว เหนื่อยนิดหน่อยไม่ถึงสลบ ที่ดีก็คือชีวิตไม่ต้องถูกผูกติดกับใครในช่วงพักเที่ยง และเราสามารถไปนานๆครั้ง แค่แซมเมื่อตัวหลักขอพักงาน ไม่ต้องเป็นเจ้าประจำ

-----

เก็บความประทับใจมาให้ดูกัน

ต้นไม้ใหญ่ในนิคม จะมีก็ต้นสะเดาตรงเกาะกลางถนนใหญ่ เรียงรายเป็นทิวแถว

ประทับใจไม่รู้ลืม กับป้ายนี้!

สะเดาน้ำปลาหวานแถวนี้คงแพงน่าดู

สงสัยจริงว่าห้ามไว้ในมาตรฐานสิ่งแวดล้อมเบอร์เท่าไหร่(วะ)