ควันหลงฟ้าจรดทราย ...

ถึงเราจะไม่ได้ชอบดูละครเท่าไหร่ แต่ที่จริงเราชอบฟังเพลงละครร้องทีเดียวแหละ มีโอกาสไปอยู่เมืองนอกเมืองนาพักนึง ก็เลยหาโอกาสไปดูละเม็งละครกะเค้าบ้าง ดูเสร็จแล้วไม่เคยคิดอยากไปดูอีก แต่ซื้อซีดีมาฟังอีก อีก และอีก อยู่หลายเรื่อง

ยิ่งกว่านั้น เรายังเป็นเจ้าของซีดีละครร้องที่ไม่เคยไปดูเลยแม้แต่หนเดียว แต่กลับยกให้เป็นอัลบั้มในดวงใจไปเสร็จสรรพ

Freudiana 1990

ที่จริงเราเป็นแฟน The Alan Parsons Project มาแต่เก่าก่อน จำได้ว่าไปเมียงๆมองๆเทปตั้งแต่สมัยไร้ลิขสิทธิ์ เดาสุ่มม้วนแรก The Turn of a Friendly Card (ใครไม่เคยลองควรเริ่มจากอัลบั้มนี้ หรือไม่ก็ Eye in the Sky ฟังง่ายดี) มาฟังจนยืดในเวลาอันรวดเร็ว อาฆาตไว้จนได้ซื้อซีดีก็เมื่อมีกะตังรายเดือนเป็นของตัวเอง แต่ละอัลบั้มของวงนี้จะเป็นโปรเจกต์ เพลงจะเกี่ยวพันกันไปกันมาตลอด ยังกะฟังละครหรืออ่านหนังสือยาวๆเล่มนึง สำหรับ Freudiana เล่ากันว่า The Alan Parsons Project อัดเพลงในอัลบั้มนี้อยู่ดีๆ Brian Bolly ก็โผล่มาปิ๊ง ขอหยิบไปทำละครทันทีทันใด เลยมีละครร้องในชื่อเดียวกันนี้ ใช้เพลงชุดเดียวกันนี้ ช่วยโปรโมทอีกแรง

กลับมาที่ฟ้าจรดทราย จุดวิกฤตที่ยังคงค้างคาอยู่ในใจเรา คือเพลง เพื่อฮิลฟารา ที่องค์อาเหม็ด (พี่ตั้ว) ชาริฟ (มอส) และมิเชล (นัท) แหกปากทริโอกันแทบเป็นแทบตาย แต่สุดท้ายก็พ่ายแพ้ให้กับวงออเคสตร้าที่มีกำลัง(เสียง)มากกว่า ทำเอาความรักฮิลฟาราของทั้งสามกลายเป็นหมัน(ในใจเรา)ในทันใด แนะนำ Sound Engineer (มีมั้ยเนี่ย?) ให้ไปฟัง No One Can Love You Better Than Me ในอัลบั้ม Freudiana มีอารมณ์หนักแน่นของพ่อ อารมณ์รักของแม่ อารมณ์บู๊ของชายหนุ่ม สามคนสามเสียง ร้องด้วยทำนองเดียวกันอยู่ในเพลงเดียวกัน เหมือนๆกับเพื่อฮิลฟารานั่นแหละ เค้าทำยังไงให้มันไม่แป้ก เราว่าน่าศึกษาเอามาปรับปรุงละครร้องที่เพิ่งตั้งไข่ของเมืองไทยนะ

และด้วยความเสียดายบทร้องที่คนแต่งอุตส่าห์แต่งแทบตาย คนร้องอุตส่าห์ท่องอุตส่าห์ร้องแทบตายยิ่งกว่า เรารีบกลับมาฟังทั้ง Freudiana สุดที่รักของเรา The Phantom of The Opera, Cats, Les Miserables ที่แสนจะโด่งดัง เพื่อรำลึกว่าในเวทีเสียงมันเป็นยังไง ขอยืนยันพันครั้งว่า ดนตรีเค้าจะดังขึ้นมาแสดงความสามารถเฉพาะช่วงที่ไม่มีเสียงร้องเท่านั้นแล หากจะดังพร้อมกับคนร้องก็จะมีเพียงเครื่องเคาะพวกกลองเท่านั้น เครื่องดนตรีอื่นน่ะเค้าไม่โฉ่งฉ่างมาแย่งซีนนักแสดงกันหรอก

อีกเรื่องที่เรายืนยันนั่งยันก็คือ ตามธรรมเนียมละครร้อง ด้วยความที่เอาบทพูดมาใส่โน้ตมันจะฟังยากกว่าพูดปกติอยู่แล้ว เพราะฉะนั้นเพลงเขาจะหน่วงจังหวะร้องให้ช้า คนร้องต้องร้องให้ชัดถ้อยชัดคำกว่าปกติ เพื่อคนฟังจะได้รู้เรื่อง เราซึ้งกับเรื่องนี้ดี เพราะถ้าฝาหรั่งเขาร้องด้วยความเร็วพูดปกติล่ะก็ สาวไทยอย่างดิฉันไม่มีวันฟังทันแน่นอน แต่นี่กระไร ฟ้าจรดทรายของคุณบอยถึงได้อัดบทพูดให้รัวและเร็วจนนักแสดงร้องแทบไม่ทัน (โดยเฉพาะมอสอ้าปากไม่ทันดนตรีบ่อยมาก) ส่วนคนฟังน่ะหรือ นั่งเครียดตัวเกร็งกางหูฟังแทบตาย หลายช่วงยังต้องยอมแพ้เอียงคอซบเก้าอี้น้ำลายยืดไปคุยกับชาริฟในฝันเอาแทน

ฟัง No One Can Love You Better Than Me จบแล้ว อย่าลืมหวานซึ้งตรึงใจต่อกับ Dont Let The Moment Pass เพลงถัดไปด้วยล่ะ แล้วจะรู้ว่ารักยังไงให้หวานไม่เอียน ไม่ต้องคอยพร่ำหาเธอ อยากอยู่กับเธอตลอดไป ไหนเธอสัญญาแล้วไง ทำไม ทำไม ฉันไม่เข้าใจ ฯลฯ

แด่อนาคตละครร้องเมืองไทย (ตามใจเรา)

edit @ 2007/06/16 21:39:42